Η κοινωνία ως «μηχανή αποκλεισμού»

«Στην καρδιά της ορθολογικότητας της δικιάς μας κουλτούρας βρίσκεται ένας αποκλεισμός, που προηγείται οποιουδήποτε άλλου, πιο ριζικός από τον αποκλεισμό των τρελών, των παιδιών ή των κατώτερων φυλών, ένας αποκλεισμός που προηγείται όλων αυτών και χρησιμεύει ως πρότυπό τους, ο αποκλεισμός του νεκρού και του θανάτου.»

[…] Προέρχονται από όλα τα κοινωνικά στρώματα, σιωπηλοί μάρτυρες μιας χωρίς προηγούμενο κρίσης της κοινωνίας και του πολιτισμού.

Ένας πραγματικός μικρόκοσμος που βιώνει καθημερινά το θάνατο, ζώντας στο κοινωνικό περιθώριο, μέσα σ’ έναν κόσμο που γεννά και συσσωρεύει καταστροφές.

Η χρήση των ναρκωτικών γι’ αυτά τα νέα παιδιά γίνεται ένα παιχνίδι ρώσικης ρουλέτας, μια διαρκής αναμέτρηση με το θάνατο.

Αναζητούν απελπισμένα τη δόση τους, γνωρίζοντας ότι κάθε δόση μπορεί να είναι η μοιραία δόση.

Ζουν μέσα στην εξαθλίωση, γνωρίζοντας ότι αυτός ο τρόπος ζωής τους εκθέτει σε μυριάδες κινδύνους (λοιμώξεις, ατυχήματα, αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές κ.α.).

Παρ’ όλα αυτά επιμένουν.

Το κάνουν όχι από ευχαρίστηση, όπως πιστεύουν πολλοί, αλλά από ανάγκη.

Τα ναρκωτικά δεν αποτελούν αντικείμενο επιθυμίας αλλά ανάγκης.

Η εξάρτηση δεν είναι παρά ένας τυραννικός καταναγκασμός, καθημερινό μαρτύριο, που μετατρέπει τη ζωή σε κόλαση.

Άλις Μίλερ: Το σώμα δεν ψεύδεται ποτέ

«Από τότε που επέτρεψα στα αισθήματά μου, τα οποία επί μακρόν ήταν εγκλωβισμένα μέσα μου, να εκφραστούν και κατάφερα να τα νιώσω, απελευθερωνόμουν ολοένα και περισσότερο από το παρελθόν μου. Τα αληθινά συναισθήματα δεν αποβάλλονται δια της βίας...

Προσπαθούσα να φαντασιώνομαι θετικά συναισθήματα και να αγνοώ τα αρνητικά, ώστε να βρίσκομαι σε συμφωνία με την Ηθική, με το σύστημα αξιών που αποδεχόμουν.



Όμως, οι προσπάθειές μου ήταν μάταιες...

Το σώμα ξέρει τι του λείπει, δεν μπορεί να ξεχάσει τις στερήσεις, το κενό είναι πάντα παρόν και περιμένει να γεμίσει...

Mε έναν καλό, όχι ουδέτερο θεραπευτή μπορεί κανείς να βρει την αλήθεια του.

Μπορεί να απαλλαγεί από τα συμπτώματά του, να απελευθερωθεί από την κατάθλιψη και να νιώσει τη χαρά της ζωής.

Μπορεί να εξέλθει από την κατάσταση της εξάντλησης και να νιώσει το απόθεμα ενέργειας μέσα του, εφόσον αυτή η ενέργεια δεν θα καταναλώνεται πλέον στην απώθηση της αλήθειας του.

Διότι η κούραση που προκαλεί η κατάθλιψη εμφανίζεται κάθε φορά που καταπιέζουμε τα δυνατά συναισθήματά μας, οπότε υποτιμούμε τις μνήμες του σώματος και δεν τους δίνουμε την πρέπουσα σημασία...

Το σώμα γνωρίζει ακριβώς τι μας λείπει, τι χρειαζόμαστε, τι δεν ανεχόμαστε, τι μας προκαλεί αλλεργία.

Ωστόσο, πολλοί άνθρωποι καταφεύγουν στα φάρμακα, στα ναρκωτικά ή στο αλκόολ, που κλείνουν ακόμα περισσότερο τον δρόμο προς την αλήθεια.

Γιατί; Μήπως επειδή η αναγνώριση της αλήθειας είναι επώδυνη;

Προφανώς! Αυτή η οδύνη όμως είναι προσωρινή και με έναν καλό θεραπευτή υποφερτή...»

«Ποτέ δεν πόθησα έναν παράδεισο για τον οποίον προϋπόθεση της ευτυχίας θα ήταν η υπακοή και η άγνοια.

Πιστεύω στη δύναμη της αγάπης, κάτι που δεν σημαίνει να είναι κανείς καλός και υπάκουος.

Για μένα η αγάπη έχει να κάνει με το να είμαστε πιστοί στον εαυτό μας, την ιστορία μας, τα συναισθήματα και τις ανάγκες μας.

Μέσα σε αυτά περικλείεται και η λαχτάρα για γνώση.

Προφανώς ο Θεός ήθελε να "κλέψει" από τον Αδάμ και την Εύα αυτή την πίστη στον εαυτό τους».

Αποσπάσματα από το βιβλίο της Άλις Μίλερ, Το σώμα δεν ψεύδεται ποτέ, εκδ. Ροές.

Η Άλις Μίλερ (1923-2010) σπούδασε στη Βασιλεία (Ελβετία) φιλοσοφία, ψυχολογία και κοινωνιολογία. Μετά τη διδακτορική διατριβή της, εκπαιδεύτηκε στη Ζυρίχη ως ψυχαναλύτρια και, για 20 χρόνια, άσκησε αυτό το επάγγελμα ενώ παράλληλα δίδασκε. Το 1980 αποφάσισε να σταματήσει την ψυχαναλυτική και διδακτική πρακτική και να ασχοληθεί με τη συγγραφή βιβλίων. Δημοσίευσε συνολικά 13 βιβλία (μεταφρασμένα μέχρι σήμερα σε 30 γλώσσες), με τα οποία γνωστοποίησε στο ευρύ κοινό τα αποτελέσματα των ερευνών της όσον αφορά τις αιτίες και τις συνέπειες των τραυμάτων της παιδικής ηλικίας. Όπως έχει πει η ίδια, «Το κύριο θέμα όλων των βιβλίων μου είναι η άρνηση των δεινών που έχουμε υποστεί στην παιδική μας ηλικία. Καθένα από τα βιβλία πραγματεύεται κάποια πτυχή αυτού του φαινομένου και επικεντρώνεται σε ένα συγκεκριμένο ζήτημα». Η Άλις Μίλερ ασχολήθηκε συστηματικά με τους κρυφούς χειρισμούς των γονέων κατά τη διάρκεια της ανατροφής των παιδιών τους, με τις διάφορες στρατηγικές προφύλαξης ενάντια στα τραύματα της παιδικής ηλικίας, με τις συνέπειες της απώθησης αυτών των τραυμάτων σε προσωπικό και κοινωνικό επίπεδο και, τέλος, με τις σύγχρονες δυνατότητες ανάλυσης των συνεπειών των παιδικών τραυμάτων. Γι' αυτές τις έρευνές της η συγγραφέας κέρδισε τη διεθνή αναγνώριση.

Πηγή: doctv

Πώς γεννιέται το μίσος; Της Alice Miller

Σε όλα μου τα βιβλία προσπάθησα να δείξω ότι η βία που ασκείται στα παιδιά γίνεται μπούμεργανγκ για την κοινωνία. Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξα όταν έθεσα το ερώτημα τού από πού προέρχεται το μίσος, πώς γεννιέται. Θέλησα να μάθω γιατί κάποιοι κλίνουν προς την ακραία βία και κάποιοι άλλοι όχι. Μόνον όταν διερεύνησα διεξοδικά τις παιδικές ηλικίες δικτατόρων και κατά συρροήν δολοφόνων, άρχισα να καταλαβαίνω. Γιατί όλοι τους στην παιδική ηλικία εκτέθηκαν σε αδιανόητα φρικτά βιώματα, τα οποία αρνήθηκαν ολωσδιόλου.

Αυτή ακριβώς η άρνηση ήταν, κατά την άποψή μου, που τους οδήγησε σε πράξεις εκδίκησης όταν ήταν ενήλικοι.Ένα παιδί που έχει υποστεί σωματική τιμωρία και ταπείνωση στο όνομα της ανατροφής αφομοιώνει από πολύ μικρό τη γλώσσα της βίας και της υποκρισίας και την κατανοεί ως το μοναδικό αποτελεσματικό μέσο επικοινωνίας.Όταν προσπάθησα να διασαφηνίσω, με βάση τα παραδείγματα του Χίτλερ και του Στάλιν, πώς μπορεί να επιδράσει η παιδική κακοποίηση στην κοινωνία, πολλοί άνθρωποι μου αντέτειναν ότι και οι ίδιοι είχαν συχνά φάει ξύλο και παρ’ όλα αυτά δεν έγιναν εγκληματίες.

“Ψυχική Αρχιτεκτονική” στη Θεσ/νικη: Πρώτη Παρουσίαση της Μεθόδου

Την Κυριακή 8/3 πραγματοποιήθηκε στο χώρο μας το σεμινάριο«Ψυχική Αρχιτεκτονική». Πρόκειται για μία νέα καινοτόμα μέθοδο που συγκροτήθηκε από την κλινική ψυχολόγο Πάρβη Πάλμου, και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά σε φίλους και εθελοντές της οργάνωσής μας.

Τί είναι όμως η «Ψυχική Αρχιτεκτονική»?

H Ψυχική Αρχιτεκτονική είναιμια υποκειμενική σχηματική απεικόνιση της φαινομενολογίας του θεραπευόμενου. Επιχειρεί να απεικονίσει τους μηχανισμούς διακοπής της επαφής, τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα και τους φαύλους κύκλους, τα δίπολα της ψυχοσύνθεσης καθώς και τον αυθεντικό εαυτό σε σχέση με την persona.

Είναι μια μέθοδος εμπνευσμένη από την θεραπεία Gestalt και την αντίληψη του Jung για την δομή της ψυχοσύνθεσης και της συνειδητότητας (διαγράμματα της ψυχοσύνθεσης του Jung). Είναι ένα διάγραμμα το οποίο συν-δημιουργείται από το θεραπευτή και το θεραπευόμενο μέσω της διαλεκτικής και της σχεσιακής θεραπείας με σκοπό να κάνει πιο απτή την πολυπλοκότητα των μηχανισμών και των αντιδράσεων με τελικό στόχο την επαφή με τον αυθεντικό εαυτό και την αύξηση της επίγνωσης.

Αποτελεί για το θεραπευόμενο ένα μικρό χάρτη των ιδιαιτεροτήτων της ψυχοσύνθεσης του και του προσφέρει ένα σημείο αναφοράς για την κατανόηση των βιωμάτων του.

Η εμπνευστής της μεθόδου Πάρβη Πάλμου εξηγεί: «Η εμπειρία μου έχει δείξει πως πολύ συχνά όσο και να επισημαίνω στη θεραπεία ένα μηχανισμό διακοπής της επαφής, ή ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο συμπεριφοράς, πολύ συχνά ο θεραπευόμενος δυσκολεύεται να το συγκρατήσει στη μνήμη του ώστε την επομένη φορά που αυτό το μοτίβο θα αναδυθεί να έχει την ικανότητα να το φέρει στην επίγνωση του. Για αυτό το λόγο Η Ψυχική Αρχιτεκτονική είναι ένα πολύτιμο εργαλείο που μπορεί να υποστηρίξει το θεραπευόμενο να κατανοήσει τι συμβαίνει κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Είναι ένα σχέδιο που μπορεί να το πάρει μαζί του και ανά πάσα στιγμή να βλέπει σε ποιο σημείο του επαναλαμβανόμενου μοτίβου βρίσκεται. Η προσωπική μου εμπειρία δείχνει ότι είναι ένα πολύτιμο εργαλείο για την αύξηση της επίγνωσης στο θεραπευτικό πλαίσιο».

Την εμπειρία της συμμετοχής στο πιλοτικό εργαστήριο αποτύπωσε ως εξής η συμμετέχουσα Άννα Παπαδοπούλου: « Το σεμινάριο ήταν κυρίως αυτογνωσιακό. Πιστεύω πως η αυτογνωσία είναι προσωπική υπόθεση, και παρόλο που υπήρχε καθοδήγηση , η κατευθυνσή της ήταν στο να καταλάβουμε εμείς οι ίδιοι τι μας συμβαίνει και πως μπορούμε να αλλάξουμε κάτι εάν θελήσουμε. Το θεωρητικό κομμάτι ήταν βοηθητικό στη συνειδητοποίηση του πως δημιουργούμε ασυνείδητα ή συνειδητά, επαναλαμβανόμενα μοτίβα έλξης , και το πρακτικό κομμάτι ήταν μια μέθοδος θεραπείας, η οποία αυξάνει την επίγνωση με αποτέλεσμα να μπορούμε να κάνουμε καλύτερες τις σχέσεις μας με τους άλλους και κυρίως με τους εαυτούς μας.

Θα ήθελα να τονίσω πως η ομαδική συνεργασία μέσω αυτών των σεμιναρίων ήταν πολύ βοηθητική, διότι υπήρξαν παραδείγματα κι οπτικές γωνίες που εμπλούτισαν κι επέκτειναν αυτές τις γνώσεις . Επίσης ταυτίστηκα με κάποιους ανθρώπους, και παρακολουθώντας τη θεραπεία σε πράξη ως τρίτο πρόσωπο την κατανόησα σε μεγαλύτερο βάθος. Προσωπικά οι γνώσεις που εισέπραξα είναι πολύτιμες, η θεραπεία μου φάνηκε πετυχημένη, και η ομαδικότητα ανεκτίμητη!»

Ευχαριστούμε τις εκπαιδεύτριες και τους συμμετέχοντες που έκαναν αυτή την πρώτη παρουσίαση της Ψυχικής Αρχιτεκτονικής μία θετική και χρήσιμη εμπειρία για όλους – και αναμένουμε εναγωνίως τη συνέχεια:-)

Αναδημοσίευση από: http://mediaterranea.gr 

Ψυχική Αρχιτεκτονική

Τι είναι η Ψυχική Αρχιτεκτονική;: 

H Ψυχική Αρχιτεκτονική είναι μια υποκειμενική σχηματική απεικόνιση της φαινομενολογίας του θεραπευόμενου. Επιχειρεί να απεικονίσει τους μηχανισμούς διακοπής της επαφής, τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα και τους φαύλους κύκλους, τα δίπολα της ψυχοσύνθεσης καθώς και τον αυθεντικό εαυτό σε σχέση με την persona. Είναι μια μέθοδος εμπνευσμένη από την θεραπεία Gestalt και την αντίληψη του Jung για την δομή της ψυχοσύνθεσης και της συνειδητότητας (διαγράμματα της ψυχοσύνθεσης του Jung). Είναι ένα διάγραμμα το οποίο συν-δημιουργείται από το θεραπευτή και το θεραπευόμενο μέσω της διαλεκτικής και της σχεσιακής θεραπείας με σκοπό να κάνει πιο απτή την πολυπλοκότητα των μηχανισμών και των αντιδράσεων με τελικό στόχο την επαφή με τον αυθεντικό εαυτό και την αύξηση της επίγνωσης.

Ομάδα Ψυχοθεραπείας Gestalt

Σεξουαλική Διαφορετικότητα: LGBTQI Συμβουλευτική

Νέες Ημερομηνίες για Αθήνα και Θεσσαλονίκη: 

Πληροφορίες: https://www.facebook.com/events/943585025712754/

Περιγραφή:

Ελάτε σε ένα πρωτοποριακό εργαστήρι που προσφέρει την αιχμή της γνώσης στον χώρο της σεξουαλικής διαφορετικότητας

Διερευνήστε και «δουλέψτε» με τις αξίες, τις πεποιθήσεις και τις στάσεις σας σε σχέση με τη σεξουαλική διαφορετικότητα.
Μάθετε πώς να εξερευνήσετε και να γίνετε σύμμαχοι με την προσωπική σας σεξουαλική διαφορετικότητα.
Αποκτήστε τις απαραίτητες πληροφορίες και δεξιότητες για να προσφέρετε συμβουλευτική, ψυχοθεραπεία ή συναισθηματική στήριξη σε λεσβίες, ομοφυλόφιλους, αμφιφυλόφιλους, τρανς στον ιδιωτικό τομέα ή για μια οργάνωση.

Εισαγωγή

Τα LGBTQI άτομα, όπως και τα ετεροφυλόφιλα, στρέφονται στη συμβουλευτική συνήθως για τα ίδια θέματα, όπως π.χ. κατάθλιψη, άγχος, πένθος, διατροφικές διαταραχές, φοβίες, προβλήματα στις σχέσεις, χρήση ουσιών. Παρόλο που οι στατιστικές μελέτες υποστηρίζουν ότι τα LGBTQI άτομα αντιμετωπίζουν ακριβώς τις ίδιες ψυχικές προκλήσεις με όλες τις υπόλοιπες κοινωνικές ομάδες, οι οποίες δεν συσχετίζονται άμεσα με τη σεξουαλική ταυτότητα, το στίγμα του σεξουαλικού προσανατολισμού πολύ συχνά δημιουργεί νέες πιέσεις εξαιτίας της ομοφοβίας και της κοινωνικής προκατάληψης.

Γι’ αυτό και οι έρευνες υποστηρίζουν ότι τα LGBTQI άτομα έχουν αυξημένη πιθανότητα να αντιμετωπίσουν περισσότερες προκλήσεις που μπορούν να επηρεάσουν ιδιαίτερα την ψυχική τους υγεία και τη γενική λειτουργικότητά τους. Ο στιγματισμός οποιασδήποτε μορφής εμποδίζει τη φυσιολογική εξέλιξη του ατόμου και τραυματίζει τον ψυχισμό του. Παρόλο που η ομοφυλοφιλία δεν θεωρείται ως διαταραχή, δυστυχώς υπάρχουν θεραπευτές που την αντιμετωπίζουν ακόμα ως ασθένεια. Μια τέτοια προσέγγιση έχει καταστρεπτικά αποτελέσματα στον ψυχισμό του ατόμου σε όποιο γράμμα του LGBTQI και αν ανήκει. Διότι δεν υπάρχει χώρος για προκαταλήψεις και κοινωνικά στερεότυπα σε μια θεραπευτική διαδικασία.

Ένας καλός τρόπος για να καταπολεμήσουμε το στίγμα που συσχετίζεται με τον σεξουαλικό προσανατολισμό και την ταυτότητα φύλου είναι η εκπαίδευση, η πληροφόρηση και η ευαισθητοποίηση πάνω στα θέματα που απασχολούν αυτή την κοινότητα.

Περιεχόμενα & Στόχοι

Σε αυτό το εργαστήρι θα έχετε τη δυνατότητα να:

Πρώτη Ημέρα: 

· Έρθετε σε επαφή με τη βασική LGBTQI ορολογία.
· Εξερευνήσετε θέματα ομοφοβίας και τρανσφοβίας.
· Ευαισθητοποιηθείτε σε σχέση με τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα LGBTQI άτομα.
· Ανακαλύψετε θεραπευτικές παρεμβάσεις πάνω στα LGBTQI θέματα.
· Διερευνήσετε θέματα σχετικά με τον σεξουαλικό προσανατολισμό και την ταυτότητα φύλου.
· Διερευνήσετε θέματα Coming Out για LGBTQI άτομα, παιδιά, γονείς και θεραπευτές.
· Διακρίνετε μύθους και πραγματικότητες σε σχέση με τη LGBTQI κοινότητα.
· Ενημερωθείτε για τις κατευθυντήριες γραμμές του Αμερικανικού Ψυχιατρικού Οργανισμού για τη δουλειά με LGBTQI άτομα.

Δεύτερη Ημέρα: 

· Μάθετε πώς να λαμβάνετε το ιστορικό των θεραπευόμενων.
· Εξερευνήσετε ζητήματα ταυτότητας φύλου .
· Εμβαθύνετε στα θέματα σεξουαλικού προσανατολισμού.
· Γνωρίσετε περισσότερο τα θέματα ασφάλειας στο σπίτι και στον χώρο εργασίας.
· Κάνετε ασκήσεις πάνω στο Coming Out .
· Κάνετε την ομαδική άσκηση: Out of the Closet.
· Διερευνήσετε θέματα εκφοβισμού / bullying .
· Ανακαλύψετε πώς να επεκτείνετε την αυτοεπίγνωση θεραπευτή και θεραπευόμενου.
· Κατανοήσετε τις αρμοδιότητες του LGBTQI θεραπευτή

Εισηγητής: H Πάρβη Πάλμου ξεκίνησε τις σπουδές της στην Ψυχολογία στο Αμερικανικό Κολέγιο Ελλάδος (Bachelor of Arts in Psychology). Το ενδιαφέρον της για τον ανθρώπινο ψυχισμό την οδήγησε να ολοκληρώσει τις σπουδές της στο University of Indianapolis όπου πήρε το μεταπτυχιακό Master in Clinical Psychology, ενώ η ενασχόλησή της με τη φιλοσοφία και ιδιαίτερα τον υπαρξισμό την ώθησε να κάνει μετεκπαίδευση στη Θεραπεία Gestalt (Gestalt Institute of San Fransisco) όπου εργάζεται ως Assistant Trainer, συντονίζει βιωματικά σεμινάρια και καθοδηγεί ομάδες αυτογνωσίας Gestalt. Συνεχίζει να επιμορφώνεται με σεμινάρια διαφορετικών θεραπευτικών προσεγγίσεων (θεραπεία Τραύματος, Ψυχογενετικό Σύστημα, Redecision Therapy κ.α.). Φέτος παρουσίασε το βιωματικό σεμινάριο Gestalt and Dreamwork στα πλαίσια του προγράμματος Erasmus+ στην Αυστρία. Επίσης, αρθρογραφεί σε διάφορες εφημερίδες, περιοδικά και ιστοσελίδες. Προσφέρει εθελοντική εργασία στο Σ.Υ.Δ (Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών) καθώς ασχολείται ιδιαίτερα με τη LGBTQI συμβουλευτική και την έρευνα.

Πάρβη Πάλμου Clinical Psychology M.A.
Κιν. 6976307815
Ανθή Μπελλέ – Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας
Τηλ 697 7478865
gestaltnetworkgreece@gmail.com

26 Οκτώβριου Παγκόσμια Hμέρα Ευαισθητοποίησης για τα Intersex Άτομα.

Δυστυχώς είναι αδύνατο να γνωρίζουμε επακριβώς τον αριθμό των intersex ατόμων διότι τα στοιχεία που έχουμε είναι ελλιπή και τα intersex άτομα βρίσκονται στην αφάνεια. Υπολογίζεται ότι 1 παιδί περίπου στα 1500-2000 άτομα γεννιέται με γεννητικά όργανα που δεν μπορούν να καταταγούν στο δίπολο του φύλου και από αυτά το 0.1-0.2 % υποβάλλεται σε επανορθωτική επέμβαση γεννητικών οργάνων (Blackless et al., 2000). Τα άτομα που γεννιούνται με ασαφή γεννητικά όργανα απ’ ευθείας παθολογικοποιούνται διότι δυστυχώς “το σύστημα υγείας θεωρεί ακόμα παθολογικό οτιδήποτε ξεφεύγει από το δίπολο του φύλου” Woweries (2012: 71). Οπότε σε αυτό το σημείο τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα intersex άτομα πλησιάζουν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα Τρανς άτομα διότι σε πολλά σημεία αυτές οι προκλήσεις  συγκλίνουν.

Τα intersex άτομα υποβάλλονται σε μικρή ηλικία σε επανορθωτικές επεμβάσεις χωρίς τη θέληση τους με την απόφαση των γιατρών η του κηδεμόνα. Οι επεμβάσεις αυτές πρακτικά δεν έχουν καμία θεραπευτική εφαρμογή, είναι επεμβάσεις που αποσκοπούν στην καταναγκαστική ένταξη των intersex ατόμων στα δυο φύλα (Lembke 2011, Moron-Puech 2011). Τέτοιου είδους επεμβάσεις δημιουργούν αλλεπάλληλα τραύματα στον ψυχισμό των ανθρώπων αυτών.