Ομοφοβία ένα είδος “Ψυχολογικής Αλλεργίας”

Αλλεργία Ορισμός: Μια υπερβολική και ανώμαλη αντίδραση του οργανισμού σε ένα αντιγόνο ή ερέθισμα το οποίο δεν είναι απαραίτητα βλαβερό ή επικίνδυνο για τον οργανισμό (όπως η γύρη).  Το αποτέλεσμα της αλλεργικής αντίδρασης είναι τα διάφορα καθόλου ευχάριστα συμπτώματα που είναι γνωστά σε όλους μας νομίζω.Με τη μικρή εμπειρία που έχω στην αρθρογραφία έχω παρατηρήσει το πολύ ενδιαφέρον φαινόμενο. Παρόλο που έχω γράψει άρθρα πάνω σε πολλά και διαφορετικά θέματα που αφορούν την ψυχολογία, δεν έχω λάβει σχεδόν καθόλου αρνητικά σχόλια και κριτικές. Αντίθετα στο ένα και μοναδικό άρθρο που έχω γράψει πάνω στο θέμα της ομοφοβίας έχω δεχτεί κάποιες λεκτικές “επιθέσεις” υπό μορφή σχολίων και αυτό με κάνει να αναρωτιέμαι μήπως το θέμα αυτό ενεργοποιεί ένα μηχανισμό αντίδρασης και επιθετικότητας που εγώ τον χαρακτηρίζω ως “Ψυχολογική Αλλεργία”.

Απαγορεύουν την Αναδημοσίευση Ειδήσεων στο Ίντερνετ με Νόμο

Τα περισσότερα ιστιολόγια δεν έχουν ακόμα αντιληφθεί την σημαντική και ανησυχητική αυτή είδηση. 

Πριν μερικές μερες(26/1/2012) στην Ιαπωνία, 22 χώρες της ΕΕ, ανάμεσά τους και η Ελλάδα, υπέγραψαν τη συμφωνία ACTA, για τα “πνευματικά δικαιώματα στο διαδίκτυο”, που στην ουσία είναι μια...συλλογική απόπειρα που στοχεύει στο να μην αναπαράγονται ειδήσεις και ανακοινώσεις από τη μια ιστοσελίδα στην άλλη, ούτε όπως έχουν, ούτε σε μετάφραση, ώστε να μην ενημερώνεται ο κόσμος. Πέντε χώρες της ΕΕ (Γερμανία, Ολλανδία, Εσθονία, Κύπρος και Σλοβακία) δεν την υπέγραψαν, είτε επειδή διαφωνούσαν, είτε επειδή φοβόντουσαν τις αντιδράσεις των πολιτών τους. Οι εδώ πολιτικοί μας θεωρούν πρόβατα και την υπέγραψαν χωρίς να ακουστεί ούτε ψίθυρος… Τον περασμένο Οκτώβριο, την ίδια συμφωνία υπέγραψαν οι: ΗΠΑ, Αυστραλία, Ν. Ζηλανδία, Ιαπωνία, Ν. Κορέα, Σιγκαπούρη και Μαρόκο. 

Art-Νικολέττα Στάικου: 11.968

by Παντελής Τσάβαλος
The blog of Pantelis Tsavalos, art historian and theoretician
http://tsavalos.wordpress.com/2012/04/01/nikoletta-staikou-11968/ 

Την Παρασκευή 30 Μαρτίου 2012 παραβρέθηκα σε μια παρουσίαση που έκανε η Νικολέττα Στάικου στο Κολλέγιο Βακαλό. Παρουσίασε την εμπειρία της από τις μεταπτυχιακές σπουδές της στο Chelsea, στο Λονδίνο και ένα μέρος των εργασιών που περιλάμβαναν. Η Νικολέττα υπήρξε σπουδάστριά μου παλιότερα και είχα τη χαρά να έχω μια μακρόχρονη και πολύ ουσιώδη εκπαιδευτική συνεργασία μαζί της που εξελίχτηκε σε αμοιβαία, φιλική αλληλοεκτίμηση και θα ήθελα να σας παρουσιάσω ένα μέρος της δουλείας της.

Το γενικό θέμα του project είναι η έννοια της ελευθερίας, ο τίτλος του είναι ‘ways to escape / freedom’. Το συγκεκριμένο έργο με το οποίο ασχολούμαι εδώ λέγεται 11.968 και αποτελεί ένα μέρος αυτού του project.

Το σώμα φωνάζει...αυτό που σωπαίνει το στόμα!

Κείμενο του Nelson Torres (Dr στη Ψυχιατρική (UCV) και ειδικός σε ψυχο-νευρo-ανοσογλωσσική PNIL στη Βενεζουέλα.

Αντονέν Αρτώ

Ο Αντονέν Αρτώ (Antonin Artaud, πλήρες όνομα Antoine Marie Joseph Artaud) ήταν Γάλλος ηθοποιός, σκηνοθέτης, ποιητής και θεωρητικός του θεάτρου. Γεννήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου του 1896 και πέθανε στις 4 Μαρτίου του 1948. Από τα πρώτα μέλη του υπερρρεαλισμού και τακτικός συνεργάτης του περιοδικού La Revolution Surrealiste (Η Σουρρεαλιστική επανάσταση).

Ο Αρτώ συνέγραψε πλήθος δοκιμίων και μελετών για το θέατρο και τη δραματολογία. Ο ίδιος επινόησε και δημιούργησε το Θέατρο της Σκληρότητας (Théâtre de la cruauté).

Για μεγάλες περιόδους της ζωής του, ο Αρτώ ήταν έγκλειστος σε ψυχιατρικές κλινικές, ενώ αντιμέτωπιζε έντονα ψυχολογικά προβλήματα. 

Βιογραφικά στοιχεία 

Ο Αρτώ γεννήθηκε στη Μασσαλία. Από νωρίς εμφάνισε δείγματα άστατης υγείας. Στην ηλικία των τεσσάρων ετών προσβλήθηκε από μηνιγγίτιδα. Έπασχε παράλληλα από νευραλγία ενώ περνούσε και μεγάλες περιόδους κατάθλιψης. Την περίοδο της εφηβείας του, οι γονείς του φρόντισαν για μια μακροχρόνια σειρά παραμονών του σε σανατόρια. Διήρκεσαν συνολικά πέντε έτη, με ένα διάλειμμα δύο μηνών, τον Ιούνιο και Ιούλιο του 1916, όταν Artaud επιστρατεύτηκε. Τελικά όμως απαλλάχθηκε λόγω της υπνοβασίας του. Κατά τη διάρκεια των θεραπειών του στο σανατόριο, ο Αρτώ ήρθε σε επαφή με έργα των Ρεμπώ, Μπωντλαίρ και Έντγκαρ Άλαν Πόε.

Ο Jung για το Θάνατο

Το 1959, ο Καρλ Γκούσταβ Γιουνγκ παραχώρησε στο σπίτι του, στη Ζυρίχη, μια συνέντευξη μισής ώρας στον John Freeman, στο πλαίσιο της εκπομπής Face Τo Face του BBC. Σε αυτήν τη συνέντευξη, ο Γιουνγκ, σε κάποιο σημείο της απάντησης του για το θάνατο είπε:

«Αν είναι ένα τέλος... και κει δεν είμαστε αρκετά βέβαιοι για αυτό το τέλος, επειδή γνωρίζουμε ότι υπάρχουν αυτές οι ιδιόμορφες ιδιότητες της ψυχής, που δεν περιορίζονται στο χώρο και το χρόνο...».

Σεμινάριο LGBT Ψυχογενετικού Συστήματος

 "Γιατί Επιλέγουμε το Σύντροφο που Επιλέγουμε"

*Κάντε Κλικ στην Εικόνα

Παιδικός σταθμός στη Σουηδία καταργεί τις λέξεις «αυτός» και «αυτή».

"Εδώ δεν υπάρχουν φύλα... Είμαστε όλοι ίσοι!"

Στοκχόλμη 

Σε μια προσπάθεια να εξαλείψει στερεότυπα και διακρίσεις ανάμεσα στα δύο φύλα, ένας δημόσιος παιδικός σταθμός στη Στοκχόλμη αποφάσισε να μην χρησιμοποιεί στο λεξιλόγιό του λέξεις όπως αγόρι και κορίτσι και να αποφεύγει να αναφέρεται στα παιδιά ως «αυτός» ή «αυτή», προτιμώντας να τα αποκαλεί «φίλους».

Το προσωπικό του σταθμού χρησιμοποιεί ουδέτερες εκφράσεις οι οποίες κάποιες φορές δεν υπάρχουν καν στο επίσημο λεξιλόγιο της Σουηδικής γλώσσας, ακολουθώντας συμβουλές από ειδικούς παιδαγωγούς που έχουν προσληφθεί στο συγκεκριμένο σταθμό.